درباره استاد دکتر بیژن اعظم زنگنه

دکتر بیژن اعظم زنگنه[اختصاصی سایت روان‌پزشکان]

شادروان دکتر بیژن اعظم زنگنه در ۱۸ شهریور ماه ۱۳۲۸ در تهران متولد شد‎.‎‏ پدرشان شادروان دکتر ‏مسعود اعظم زنگنه (دکتر اقتصاد) و مادرشان شادروان شمس قاجار محتشم دولتشاهی، هر دو از ‏خانواده‌های پرسابقه ایران بودند.‏
او دوره دبستان را در مدرسه رحمت (فرخ‌منش بعدی) در خیابان مطهری، دبیرستان را ابتدا در ‏کاظم‌زاده ایرانشهر و سه سال آخر را در دبیرستان هدف گذراند و در تمام این دوران شاگرد ممتاز بود. ‏دکتر زنگنه دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه شیراز و دوره تخصص اعصاب و روان (روانپزشکی) را نیز ‏در همان دانشگاه طی نمود و سپس برای گذراندن دورۀ فوق‌تخصص «کودکان عقب‌ماندۀ ذهنی» به ‏دانشگاه اکسِتِر انگلستان عزیمت کرد. او پس از بازگشت به عنوان استادیار دانشگاه علوم پزشکی شهید ‏بهشتی در بیمارستان امام حسین (ع) استخدام گردید و ضمن درمان بیماران به آموزش دانشجویان و ‏دستیاران رشته روانپزشکی پرداخت.‏

Dr. Zangenehدکتر بیژن اعظم زنگنه به واقع عاشق علم و دانش بود، به طوری که می‌توان ایشان را حکیمی ‏جامع‌الشرایط نامید؛ چرا که غیر از رشته تخصصی خویش، آگاهی وسیعی در زمینۀ همه رشته‌های ‏پزشکی داشته و مطالعات بسیاری در زمینه‌ تاریخ، ادبیات، روانشناسی، جامعه‌شناسی، فلسفه، ریاضیات، ‏موسیقی، جغرافیا، ورزش و هنرها انجام داده و به خوبی به آنها مسلط و آگاه بود. تسلط او به زبان و ‏ادبیات انگلیسی به حدی بود که رمان زیبایی به نام «‏The Psychotragedy‏» را در آخرین اوقات عمر ‏خویش به رشته تحریر درآورد. کتاب «دیباچه‌ای بر اصول و مبانی روانپزشکی» که تحلیلی نقادانه بر کتاب ‏DSM-IV‏ می‌باشد نیز از آثار مکتوب اوست. ایشان دلبستگی عمیقی به شاهنامۀ فردوسی و غزل‌های ‏حافظ داشت و بسیار دیده می‌شد که مشغول مطالعه این دو اثر بزرگ و گرانقدر فارسی است. دکتر بسیار ‏پایبند به اصول علمی بود و علیرغم تجربه فراوان هیچ‌گاه توصیه شخصی در تشخیص و درمان بیماران ‏ارائه نمی‌داد‎.‎‏ علاقه او به مطالعه و آموزش به حدی بود که بنا به گفته یکی از مسئولین وقت بیمارستان، ‏‏«هر وقت با دکتر زنگنه کار داشتیم یا در بخش مشغول تدریس بودند و یا می‌توانستیم او را در کتابخانه ‏بیمارستان در حال مطالعه پیدا کنیم».‏
وی با بیماران دلسوز، مهربان، آرام و قاطع، با دانشجویان پرحوصله، با دستیاران با رفتاری محترمانه و علاقمند، با ‏همکاران روانپزشک با محبت و صمیمی و با پرستاران قدرشناس بود.‏
متأسفانه دکتر زنگنه در پی ابتلا به بیماری صعب‌العلاج و تحمل چندین‌بار اعمال جراحی ‏دردناک در بهمن ماه سال ۱۳۸۱ از دنیای فانی وداع کرد.‏


FacebookTwitterGoogle+LinkedInShare

پاسخ دهید